Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1069 K.2019/3146

TCK'nin 106/2-a, 53, 58/6-7-8. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis cezası. TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... hakkında aynı suçtan dolayı 17.12.2015 tarih ve 2015/202 esas, 2015/340 sayılı karar ile verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği, buna göre sanık ... hakkında aynı suçtan verilen 21.11.2018 tarih ve 2018/219 esas, 2018/384 sayılı mahkumiyet kararının hukuken yok hükmünde olduğu anlaşıldığından temyiz inceleme kapsamına dahil edilmemiştir. 2)Sanık ... ... hakkında tehdit suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında 17.12.2015 tarih ve 2015/202 esas, 2015/340 sayılı karar ile tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme neticesinde, 04.04.2018 tarih ve 2018/192 esas, 2018/1617 sayılı ilamımızda ''İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.05.2015 tarih ve 2015/1185 numaralı iddianamenin birinci sayfasındaki anlatımında, sanık ...'ın diğer sanık ... ile birlikte ...'a yönelik av tüfeği doğrultma eyleminden bahsedildiği, ancak iddianamede müşteki olarak ...'un gösterilmediği,

iddianamenin üçüncü sayfasındaki anlatımda ise yine sanık ...'ın diğer sanık ... ile birlikte bu kez ...'u silahla tehdit ettiklerinin belirtildiği, hükmün ise sanıkların ...'u tehdit ettikleri kabul edilerek kurulduğu, tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde iddianame ile mahkemenin

../..

S/2

kabulü noktasında çelişkiler bulunduğu, buna göre iddianamenin açıklattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi'' hususu bozma nedeni olarak kabul edilerek diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmesine ve dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine rağmen bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece bozmanın gereğinin yerine getirilmemesi,