Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1074 K.2019/2993

a) ...'ya yönelik eyleminden; TCK.nin 81/1, 35/2, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 54, 63/1. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası, b) ...'ya yönelik eyleminden; TCK.nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 63/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası, 2) Sanık ... hakkında; ...'ya yönelik eyleminden; TCK.nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/1-2-3-4, 63/1. maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası. 3) Sanık ... hakkında; katılan sanıklar ... ve ...'a yönelik eylemlerinden; CMK.nin 223/2-e maddesi gereğince beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen 3.000.- TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'un 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan sanık ...'ın, Adem'i karın bölgesinden batına nafiz olarak bıçaklamak suretiyle yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak makul bir ceza tayini yerine sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hüküm kısmında katılan sanık ...'ın isminin Mithat olarak yazılması, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, katılan sanık ... hakkında; ...'a yönelik kasten yaralama ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan sanık ... müdafiinin suç vasfına, katılan sanık ... müdafiinin öldürmeye teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, suç vasfında hata yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,