Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1102 K.2019/2957

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/12/2017 gün ve 2017/1082 E. 2017/1028 K. sayılı ilamında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve katılanlar vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının esastan reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü maktulün, bilinmeyen bir nedenden ötürü servis şöförü olan sanığın gitmesine engel olmaya çalıştığı, hatta bu amaçla servisin önüne oturarak sanığın aracını hareket ettirmesine engel olduğu, sanığın bunun üzerine aracıyla geri manevra yaparak oradan gitmek istediği,

bu sefer maktulün aracın sileceklerine tutunduğu ve o şekilde belli bir mesafe gittikleri, sanığın aracı durdurmasıyla sileceğin kırıldığı ve maktulün düşüp kafasını yere vurarak hayatını kaybettiği olayda, sanığın maktule yönelik öldürme veya yaralama kastıyla hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, ancak;

olay sırasında eyleminin sonuçlarını öngören ancak bu sonucu istemeyen sanığın bilinçli taksir ile hareket ettiğinin kabulü ile TCK’nin 22/3 ve 85/1. maddeleri kapsamında bilinçli taksirle ölüme neden suçundan cezalandırılması yerine yanılgılı değerlendirme ve yerinde olmayan gerekçe ile kasten yaralama suçundan ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması,