Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1257 K.2019/3201

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği karşısında, 5237 sayılı Yasanın 35/2. maddesinde düzenlenen teşebbüs nedeniyle cezada makul oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde mağdurda hiç isabet olmayan durumlarda uygulanabilecek olan alt sınırdan indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanığın öldürme kastı olmadığından eylemin kasten yaralama suçuna vücut verdiğine ve bu nedenle suç vasfının yanlış belirlendiğine, cezada haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, fazla ceza verildiğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm