Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1275 K.2019/2578

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının; maktulün olay tarihinde 81 yaşında olması karşısında “beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişi” olduğu ve bu nedenle sanığın TCK’nin 87/4. maddesinin 2. cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine yönelen, katılanlar vekilinin ise;

sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna vücut verdiği ve bu nedenle suç vasfının yanlış belirlendiğine, aksi kanaate varılması durumunda ise sanığın TCK’nin 87/4. maddesinin 2. cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine, eksik cezaya hükmolunduğuna vesair sebeplere, sanık müdafiinin ise; olayda meşru müdafaa olduğuna, haksız tahrik indirimin eksik yapıldığına, fazla cezaya hükmolunduğuna ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın maktul ...’a vurması veya iteklemesi nedeniyle maktulün 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinde belirtildiği şekilde yaralandığına dair raporun bulunmadığı, sanığın tartıştığı maktul ...’ı iteklediğini savunduğu, sulama kanalına düşen ...’ın kafasını beton zemine çarparak öldüğünün anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamındaki yaralanması nedeniyle sanığın aynı yasanın 85. maddesinde yazılı taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulması gerektiği halde yanılgılı değerlendirmeyle TCK’nin 87/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2- TCK'nin 53. maddesi yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,