Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1357 K.2019/3409

05/11/2018, 1997/149 E. 1993/3 (Ek Karar) MAĞDURLAR : ...,....

SUÇ

Kasten öldürmek, kasten yaralamak, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek HÜKÜM : Mahkumiyet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; uygulanan haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri nedeniyle takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Hükümlünün maktul .... yı kasten öldürme, mağdurlar ...,.... ayrı ayrı kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile verilen ve kesinleşen hükmün lehe olduğu kabul edildiği halde yeniden hüküm kurulmayarak, uyarlama isteminin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda tereddüte yol açacak şekilde yeniden hükümler kurulması,

3- Hükümlü hakkında maktul ... 'ı kasten öldürme suçunda 5237 sayılı TCK'nin daha lehe olduğu gerekçesiyle anılan Kanunun tatbiki suretiyle yeniden hüküm kurulmasına rağmen, 5237 sayılı TCK'de içtima hükümlerinin düzenlenmediği gözetilmeden ve karma uygulama yapılması suretiyle 765 sayılı TCK'ye göre cezaların içtimasına karar verilmesi ve kesinleşen hükümdeki CMUK'un 326/son maddesi uyarınca hükmolunan sonuç ceza miktarının hatalı gösterilmesi,

4- Mağdur ... kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlerde, 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nin 50, 51, CMK'nin 231. maddelerileri yönünden lehe yasa mukayesesi hususunun karar yerinde tartışmasız bırakılması,