KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/1495 E., 2020/1712 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralamak
- Hüküm
- TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-son, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Hükmolunan cezanın miktarı nazara alınarak sanığın duruşmalı inceleme isteminin CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
İş bu dosyanın tefrik edildiği ve bu dosya ile bağlantılı olan Dairemizin 2020/127 esas sırasında kayıtlı olup aynı Mahkemenin 2017/171 esas sayılı dosyası ile birlikte temyiz incelemesi yapılmıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, suç vasfında hata yapıldığına ve sair hususlara, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın muhtarlık seçimleri sırasında başlayan köy kavgası esnasında elinde bulunan bıçak ile katılanı boyun bölgesinden yaraladığı, Mahkemece ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilemediğinin kabul edildiği ve tefrik edilen dosya sanıkları hakkında da haksız tahrik indirimi
uygulandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde tahrik hususunda değerlendirme yapılmaksızın indirim uygulanmayarak fazla cezaya hükmolunması,
2- 24.11.2015 günlü Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınmadan uygulama yapılması,
3- Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/1495, K. 2020/1712, 8 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama