Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/156 K.2019/2206

1- ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, 2- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 53. maddeleri 15 yıl hapis cezası, 3- ...'a yönelik çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-e, 35, 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası, 4- ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 53. maddelerine göre 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyet 5- ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 53. maddelerine göre 3 yıl hapis cezası, Hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, mağdurlar ... ve...’e yönelik kasten kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine, dair kararı CMK’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olup; temyiz edilemez olduğundan bu kararlarla ilgili temyiz itirazlarının CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiştir.

Sanık ...’in mağdur ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; suçtan doğrudan zarar görmemesi ve davaya katılma hakkı bulunmaması nedeniyle Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz başvurusunun reddi ile sanık müdafiinin temyizi ile, sanık ...’in maktule ...’a karşı kasten öldürme, mağdur ...’ya karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde ise Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz başvurusu ve sanık müdafisinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ...’in mağdur ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi olarak gösterilmemiştir.

Sanık ... hakkında, maktule ...’a karşı kasten öldürme, mağdur ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’ya karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.02.2018 Tarih 2018/143 E. 2018/170 Karar sayılı kararında düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin ceza miktarının azlığına, sanık müdafiinin sanığın öldürme kastının bulunmadığına, eylemlerin taksirle işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak.

Sanığın tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunduğunun gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın adli sicil kaydı içeriği ile dosyaya getirtilen ilam örneklerine göre, "Kocaeli 3. Ceza Mahkemesinin 2013/528 E. 2013/813 K. sayılı ve hapisten çevrili 3.000 TL adli para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamı nedeniyle cezasının TCK'nin 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle sanık ... hakkında, maktule ...’a karşı kasten öldürme,