Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1586 K.2019/3573

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin, yerel mahkemece hükmolunan cezaların miktarları gözetildiğinde, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince anılan suçlara dair temyiz talebinin REDDİNE karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince, sanığın mağdur ...’ın sevk ve idaresinde bulunan araca ateş etmek suretiyle mala zarar verme suçunun yanı sıra silahla tehdit suçunu da işlediği gerekçesiyle silahla tehdit suçuna dair ek savunma hakkı verilerek kurulan mahkumiyet hükmünün, Bölge Adliye Mahkemesince, silahla tehdit suçundan usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığından bahisle kaldırılmasına yönelike bir temyiz talebi olmadığından, sanık ... hakkında mağdur ...’ya karşı işlediği kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.10.2018 gün ve 2018/1175 esas 2018/1319 karar sayılı Kararının sanık tarafından yasal süresi içerisinde temyiziyle yapılan

incelemede, sanığın; atılı suçu işlemediğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 21/07/2017 tarih ve 2017/9410 sayılı raporunda özetle; mevcut tıbbi evrakta tarif edilen bulgulara göre batına nafiz olup barsak lezyonlarına ve açık pubis kırığına neden olan ateşli silah yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilecebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, şahısta saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı yasanın 35/2. maddesinde düzenlenen teşebbüs nedeniyle cezada makul oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 15 yıl olacak şekilde cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini kanuna aykırı olup;