Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1841 K.2019/2740

Katılan sanık ... müdafiinin süre tutum dilekçesindeki temyizinin yalnız sanık sıfatıyla olup, katılan sıfatıyla hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, gerekçeli temyiz dilekçesinde bu yöndeki temyizinin süresinde olmaması nedeniyle, katılan sanık ... müdafiinin katılan sanık ... hakkındaki kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile ilgili mahkumiyet hükmüne yönelik temyizinin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin;

sübuta, meşru müdafaya, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle yapılan indirim oranının az oluşuna, sanık hakkında ağır haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna