KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/1870 E., 2019/5041 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Olası kastla öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- - ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan beraat,
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
- ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 21, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik olası kasıtla öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne hasren yapılan incelemede,
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin mağdur ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...’nin suçun niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'nin mağdurlar ... ve ...'in üzerine doğru traktör sürdüğü ve "sizi öldüreceğim" diyerek bağırdığı, traktörün arka tekerlekleri ile mağdur ...'in iki baldırının üzerinden geçtiği, mağdur ...'in ise kendi çabasıyla traktörün gidiş istikametinden kendisini kurtardığının anlaşıldığı olayda,
-Sanık ...'nin mağdurlar ... ve ...'e yönelik eylemi ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiği düşünülmeksizin, yazılı şekilde mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraatına, mağdur ...'e yönelik olası kasıtla öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair hükümler kurularak eksik cezalar tayini,
-Kabule göre de, niteliği gereği olası kasıtla işlanan suça teşebbüsün mümkün olamayacağının gözetilmeksizin mağdur ...'e yönelik eylemin olası kasıtla öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/1870, K. 2019/5041, 19 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama