Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1875 K.2019/3276

Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ... hakkında; a) Tasarlayarak öldürme suçundan beraat. b) Ruhsatsız silah taşıma suçundan beraat.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ve ... hakkında "kasten öldürme" ve "ruhsatsız silah taşıma" suçlarından açılan kamu davalarının yapılan yargılamaları sonucunda ...15. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 gün ve 2014/228 esas, 2014/128 karar sayılı hükmü ile sanık ...'ın "kasten öldürme" suçundan TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına, "ruhsatsız silah taşıma" suçundan 6136 sayılı Kanununun 13/1.

TCK'nin 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezasına; sanık ...'ın ise beraatına hükmedildiği, hükmün süresi içerisinde sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edildiği.

Dairemizin, 22/05/2018 gün ve 2018/1836 Esas, 2018/2413 Karar sayılı ilamıyla sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.04.2019 tarihinde “katılan vekilinin süresinde verdiği temyiz istemiyle ilgili bir değerlendirme yapılmadığı” gerekçesi gösterilerek itirazda bulunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla

İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Kanunun 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce sanık ... hakkında kasten öldürme suçları nedeniyle verilen 22/05/2018 gün ve 2018/1836 Esas, 2018/2413 Karar sayılı ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm 5271 sayılı CMK'nin 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından bu konudaki temyiz talebinin reddine karar verilerek, sanık ... hakkında maktul ...'yi kasten öldürme suçu yönünden sanık müdafinin ve katılan vekilinin, sanık ... hakkındaki beraat hükmünün ise katılan vekilinin temyiz talepleri doğrultusunda yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrikin varlığına, katılan vekilinin sanık ... yönünden tasarlamanın varlığına, sanık ... yönünden mahkumiyeti gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nin 150,

234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi ücretinin sanıktan tahsiline hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye