Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1904 K.2020/51

2)Sanıklar ... ve ... hakkında: Beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz dilekçelerinin içeriğine göre sanıklar...,...,..., ve ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından kurulan mahkumiyet ve sanıklar ... ve ... ... hakkında kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1- Sanıklar...,...,..., ve ... hakkında TCK'nin 81. maddesi kapsamında cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açıldığı, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasının da aynı doğrultuda olduğu halde, değişen suç vasfına göre sanıklara CMK'nin 226. maddesi kapsamında ek savunma hakkı tanınmadan iddianame ve esas hakkındaki mütalaada yer almayan TCK'nin 87/4. maddesi kapsamında mahkumiyet hükümleri kurulmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2- Gerekçeli kararın 20. sayfasında sanık ...'nin sanıklar ...,...,ve ... tarafından gerçekleştirilmekte olan eyleme katıldığından bahsedildikten sonra son paragrafta sanık ...'ın eyleme katıldığına dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı anlatılarak hüküm fıkrasında beraatine karar verildiği anlaşılmakla, bu şekilde gerekçenin kendi içinde ve gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

3- Mahkumiyet hükümleri bakımından, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,