Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/196 K.2019/1849

Sanık müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de, 5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan "sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re’sen duruşma yoluyla yapar" ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile "uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir" şeklinde değiştirildiğinden, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.

Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünden dolayı sanık müdafiinin süresinde istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 15.02.2018 gün ve 2018/149 esas, 2018/345 sayılı kararın, sanık müdafiince yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre; maktul ...'in 07.08.2015 tarihinde vücuna 4 adet ateşli silah mermi çekirdeği isabeti sonucu öldürmüş olarak bulunması üzerine yapılan tahkikatta, usulüne uygun olarak alınan iletişimin tespiti ve kayda alınması kararaları neticesinde olay ile ilgili delil elde edilemediği; 22.01.2017 tarihinde ise sanık ...'nın yeğeni olan Ahmet ile aynı pansiyonda kalan arkadaşı Kadir'in ruhsatsız tabanca ile yakalandığı, 02.02.2017 günlü Kriminal raporda yakalanan

tabancanın 07.08.2015 tarihinde maktulün öldürmesi olayında kullanılan tabanca olduğunun tespit edildiği, bu kapsamda yeniden başlatılan tahkikatlar sonucu ifadesine başvurulan Kadir'in silahı, arkadaşı Ahmet'in kendisine verdiğini, Ahmet'in de bu silahın maktul ...'in öldürülmesinde kullanılan silah olup amcası Kaya'ya ait olduğunu, cinayeti evdeki konuşmalardan duyduğunu, amcası olan sanık ...'nın bu silahı gömdüğü yerden alarak temizlemesini ve ırmağa atmasını istediğini, kendisinin silahı atmayarak satmak için pansiyona götürdüğünü beyan ettiği; sanık ...'nın tüm aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmediği,

Ahmet ve Kadir'in ise kolluk aşamasındaki beyanlarını kovuşturma aşamasında reddettikleri; dosya kapsamında tanık olarak beyanları alınan Salih, Osman ve yayla sakinlerinin maktulün geçimsiz bir kişiliği olup çabuk sinirlendiğini, bu nedenle birden çok kişi ile husumet içerisinde olduğunu söyledikleri, sanık ... ile maktul arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet olduğuna yönelik dosyaya yansıyan delil olmadığı; tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde;

ruhsatsız silah ile yakalanan sanıklar Ahmet ve Kadir'in silahın sanık ...'ya ait olduğuna yönelik atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı; kaldı ki sanık ...'in kolluk huzurunda alınan ancak mahkeme aşamasında doğrulamadığı ifadelerindeki sanık ...'nın gömerek sakladığı silahı çıkartıp temizlemesinin ardından ırmağa atmasını istemesine dair anlatımların hayatın doğal akışıyla uyumlu olmadığı, hakeza sanık ...'nın silahı ırmağa atmak istemesi halinde kendisinin atmasının akla daha yatkın olduğu;