Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2069 K.2019/4401

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrikin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, katılanlar vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; mahkemenin 12.06.2013 tarih ve 2012/376 E. 2013/275 K. ve 07.10.2015 tarih 2015/232 E. 2015/391 K. sayılı ilamlarında sanığın pişmanlığından bahsedilmeksizin, TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı, 18.10.2017 tarih ve 2017/404 E. 2017/321 K. sayılı ilamında ise bu kez sanığın pişman olmadığı denilmek suretiyle önceki gerekçelerle çelişkiye düşüldüğü, bu kararın çelişkiden dolayı Dairemizin 26.06.2018 tarih ve 2018/1761 E. 2018/2981 K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemenin 18.10.2017 tarih ve 2017/404 E. 2017/321 K. tarihli kararında, mahkeme heyetine hakaretinden bahsedilmediği,

ancak en son celsede TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, mahkemeye yapılan hakaretin göz ardı edilemeyeceği gözetilmeksizin ve bu husus gerekçe yapılmaksızın TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,