Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/209 K.2019/2273

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan yerel mahkemece kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine yeniden kurulan karara karşı Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili, katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; 10/09/2016 tarihinde maktul ... ile tanık ...'in cinsel birlikteliklerini bizzat gören ve bu konuda köyde dedikodu olduğunu müşterek oğulları tanık ...'den öğrenen sanık ...'ın, eşi ile bir süre ayrı yaşadığı, olaydan iki ay önce maktul ile telefonda konuşmaya başladığı, maktulü vurmak için plan yaptığı, bu plan doğrultusunda, sanığın maktulü olay gecesi kardeşinin yanından alarak ...'a götürme vaadiyle otele götürdüğü, maktulün cep telefonuna ihtiyacının olmayacağı gerekçesiyle telefonunu yanına almasına müsaade etmediği, olay günü saat: 24.00 sıralarında otele giriş yaptıkları ve 01.30'da sanığı elleriyle boğarak öldürdüğü ve otelden ayrıldığı olayda;

A) Sanık ...'ın öldürme kararı verip, tasarlamayı kabule elverişli makul süre içinde verdiği kararda sebat ve ısrar ederek, kararından dönmeyerek maktulü öldürdüğü, tasarlamanın şartlarının bulunduğu ve eyleminin "5237 sayılı TCK'nin 82/1-a. maddesi gereğince tasarlayarak adam öldürme suçunu oluşturduğu gözetilmeden; yazılı şekilde kasten adam öldürme suçundan hüküm kurulması,

B) Sanığın eşi olan maktulün başka bir erkekle ilişkisi olduğu, sanığın maktule yönelik eylemini maktulden kaynaklanan haksız tahrikin etkisi altında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; maktulden sanığa yönelen ve sadakat yükümlülüğüne aykırılık teşkil eden haksız eylemlerinin ulaştığı boyut gözetilerek haksız tahrik nedeniyle 18 ile 24 yıl arasında ceza indirimi öngören TCK'nin 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 24 yıl indirim uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,