Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2136 K.2019/4199

TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası, TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası, 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 62, 52/2-3, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 660 TL adli para cezası, 2- Sanık ... hakkında; TCK'nin 106/2-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, Beraat. 3- Sanık ... hakkında; Beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 07/12/2018 tarihli dilekçesi ile verilen kararın onanmasını istediği anlaşılmakla, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin feragat nedeni ile CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİYLE, sanık ... müdafii, katılanlar ...... vekilinin ve sanık ...’ın vekalet ücreti ile sınırlı temyiz talepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ...’un mağdur ... ve ...’ e kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’ın mağdur ...’ü silahla tehdit suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin TCK’nin 25. maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, katılanlar vekilinin sanık ... ve ... hakkında atılı suçların sübuta erdiğine, sanık ... ... yönünden ise haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... ... hakkında mağdur ...’e kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ...’ın beraat etmesine rağmen vekalet ücreti takdir edilmemesi ile Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması hususları bozmayı gerektirmiş, ancak; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hakkında beraat kararı verilen sanık ... ile ilgili hükme “Sanık ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari ücret tarifesinin 13/5 maddesi gereğince 3.600 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesine,

TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... ... hakkında mağdur ...’e kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...’ü silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ve sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ... ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Sanık ... ...’ un mağdur ...’ bıçakla, jejunumda treitzden itibaren 30 ve 60 cm de tam kat kesiye, büyük damar yaralanmasına, nefrektomiye, sağ el 2. parmakta orta flanksta çok parçalı 3 derece kırığa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında, 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesinin uygulanmasında cezanın üst sınır veya üst sınıra yakın tayini gerektiğinin gözetilmemesi ,

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi,