Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2141 K.2019/3672

1-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama suçlarından doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin sanık sıfatıyla olarak yapmış olduğu ve suç vasfına da yönelik olmadığı anlaşılan temyiz taleplerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... ve sanık ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerinin kapsamı itibariyle sanık ...'in ...'i kasten öldürmeye teşebbüs; sanık ...'in mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in tabanca ile mağdur ...'i ince bağırsak, femoral arter ve vende yaralanma, sol femur şaftında 6. derece kırığa yol açacak şekilde yaraladığı ve yaşamını tehlikeye düşürdüğü olayda; 5237 sayılı Yasanın 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, ...'i kasten öldürmeye teşebbüs; sanık ...'in mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafinin bir nedene dayanmayan; sanık ... müdafiinin vasfa, eylemin meşru müdafa ve TCK 27. maddesi kapsamında kaldığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de;