Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2317 K.2019/3521

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; Mahkumiyet Kasten öldürme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, Kasten yaralama suçundan beraat, Sanık ... hakkında: Mahkumiyet, Kasten öldürme suçundan beraat, Sanıklar ... ..., ... hakkında: Mahkumiyet, Kasten öldürme ve kasten yaralama suçundan beraat, Sanıklar ... ve ... hakkında: Beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı basit yaralama, mağdur ...’a karşı mala zarar verme suçlarından verilen ve doğrudan adli para cezaları ile cezalandırılmalarına dair mahkumiyet hükümleri, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık ... müdafiinin bu suçlara yönelen temyiz taleplerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı nitelikli kasten yaralama, mağdur ...’a karşı olası kastla yaralama, mağdur ...’a karşı mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ...ve ... haklarında maktul ...’e yönelik kasten öldürme,

sanıklar ...,ve ... haklarında mağdur ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçlarının sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olduğu görülerek CMK'nin 223/2-b maddesi uyarınca beraatleri, sanık ... hakkında maktul ...’e karşı meşru müdafaada sınırın aşılması suretiyle öldürme eylemini gerçekleştirdiği görülerek TCK’nin 27/2 ve CMK’nin 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı verilen cezanın kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar, mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, eksik incelemeye vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, teşdit uygulanmasının hatalı olduğuna vesaireye, katılanlar ... ve... vekilinin tüm beraat eden sanıkların cezalandırılması gerektiğine, ...’in cezalandırılması gerektiğine, her iki katılan lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine vesaireye,

katılan ... vekilinin ve sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin temyizin reddine dair verilen ek kararın kaldırılmasına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar ve sanık ... hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas ilamın mahkeme adının yanlış yazılması kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,