Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2389 K.2021/5913

Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan Niğde E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan Diler Önem, ..., ..., ..., ..., ..., ...

Takyan, Yaşar Tay, Ertan Kaya, Hikmet Fakı, Habip İnal, ... ve Ramazan Ünan'ın, olumsuz davranışa yönelik gruplaşmaya neden olmak veya bu amaca yönelik gruba katılmak eylemleri nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 40/2-d maddesi uyarınca 2 ay bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma disiplin cezası ile cezalandırılmalarına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 15/11/2018 tarihli 2018/1056 sayılı kararına yönelik şikâyetlerin reddi ile kararın onanmasına dair Niğde İnfaz Hâkimliğinin 07/12/2018 tarihli ve 2018/2813 esas,

2018/2955 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile infaz hâkimliği kararının kaldırılmasına ilişkin mercii Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli ve 2019/31 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1- Niğde E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda meydana gelen 09/11/2018 tarihli somut olaya ilişkin anılan kurum eğitim birimi tarafından düzenlenen aynı tarihli tutanakta C-4 koğuşunda saat 08:30 da yapılan kısmî aramada "Tam Namaz Hocası" isimli kitap içerisinde üzerinde kroki benzeri bir çizim olan kağıt parçasının bulunduğu, bu kitabın kurum kütüphanesinde kayıtlı olmadığı gibi eğitim birimi tarafından verilmediğinin de tespit edildiği,

disiplin cezasına konu olayı gerçekleştiren hükümlü ve tutukluların eylemlerinin nelerden ibaret olduğu hususunda 15/11/2018 tarihli disiplin soruşturması raporunun tanzim edildiği ve anılan raporun olayın nasıl gerçekleştiği konusunda detaylı olarak düzenlendiği cihetle, mercii Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin hükümlülere isnad edilen eylemin atılı suçu oluşturmayacağı şeklindeki soyut gerekçesinin yerinde olmadığının anlaşıldığı,

bu kapsamda dosya içerisinde yer alan kurum eğitim birimi tarafından düzenlenen tutanak, hükümlü savunmaları ve muhakkik raporunun disiplin cezası verilmesi açısından yeterli delil olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinde,

2- 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu'nun atıfta bulunduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/2.

maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükme aykırı olarak anılan disiplin cezalarının iptaline de karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü ile infaz hâkimliğinin itiraz konusu kararının kaldırılması ile yetinilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02/05/2019 gün ve 94660652-105-51-2920-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki (2) nolu bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli ve 2019/31 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, itiraz merciinin disiplin cezasına yönelik itirazı “isnad edilen eylemin atılı suçu oluşturmayacağından” şeklindeki gerekçeyle kabul ederek İnfaz Hakimliğinin kararını kaldırması,