Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2466 K.2019/5489

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafileri ile katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/07/2018 gün ve 2018/723 E. 2018/965 K. sayılı ilamında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin sübuta, katılan Kurum vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle

A) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurularının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ESASTAN REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 40/1-2. maddesi göz önüne alındığında, sanık ...’den kaynaklanan şahsi ağırlaştırıcı nedenin, sanıklar İbrahim ve Bünyamin’e sirayet etmeyeceği düşünülmeksizin, sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 82/1.a maddesi uyarınca cezalandırılmalarıyla yetinilmesi yerine aynı Yasanın 82/1-d maddesinin de uygulanması suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

Yasaya aykırı olup, sanık ... ve İbrahim müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle kabul edilmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.