Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2493 K.2019/4105

Sanık ...'in, 10-15 metre mesafeden av tüfeği ile ateş ederek maktul ...'ı kasten öldürdüğü, mağdurlar ... ve ...'i ise yaraladığı olayda; meydana gelen netice sayısınca fiil ve suç oluşacağı nazara alınıp maktule yönelik kasten öldürme suçunun yanında mağdurlara yönelik olası kastla yaralama suçlarından da mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeden, mahkemece TCK'nin 44. maddesi uyarınca sanığın işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdiği ve en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması gerektiği şeklindeki gerekçeyle sadece öldürme suçundan hüküm kurulmuş olması,

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olayın başlangıcında sanık ...'in babası olan ...'in, maktul ...'a saldırdığı, ...'ın evinin dağıtıldığı, maktulden sanıklara yönelen haksız tahrik oluşturacak bir söz ve hareket tespit edilememesine rağmen, "... kasten öldürme olayından önce sanık ... ile maktul ...'ın tartıştığı, ...'ın dövüldüğü, maktul ...'ın çocuklarının ve akrabası dövülen ...'ın babasının köye geldiği, maktulün evinin önünde toplanarak evin önünde küfür ve hakaretamiz sözlerde bulunup bağırdıkları, bu durumun uzun bir süre devam etttiği, bu durumdan etkilenen sanıklar ... ve ...'ın birlikte evin arkasından gelerek sanık ...'in ... bir el ateş ettiği" gerekçesiyle koşulları oluşmadığı halde tahrik hükmü uygulanarak sanıklara eksik ceza verilmesi,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'ı kasten öldürme, sanık ...'ın, maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... bakımından takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden,

sanık ... ve müdafiinin, öldürme kastı bulunmadığına, kararın yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara, sanık ... müdafiinin, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, öldürme olayında yardımda bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, CMUK'un 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek,

5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 02.10.2019 gününde, birinci paragrafta belirtilen eleştiri sebebi bakımından Üye ...'in mahkemece TCK'nin 44. maddesinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile, diğer yönlerden oy birliğiyle karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Sanığın 10-15 metre mesafeden bir el ateş ederek maktul ...’ın ölümüne, mağdurlar ... ve ...’ın nitelikli şekilde yaraladığı olayda, bu iki mağdurun yaralanmasının maktulün ölümüne neden olan atıştan kaynaklandığı yani tek bir hareketle farklı suçların vücuda geldiği anlaşılmakla, TCK.nin 44. maddesi kapsamında sadece en ağır suçtan yerel mahkemece verilen kararın doğru olduğu, diğer hafif suçlardan ceza verilemeyeceği kanaatinde olduğumdan, çoğunluğun sanığın hiçbir neticeden ayrı ayrı sorumlu tutulması gerektiği halde aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmayıp eleştiren görüşüne muhalifim.

Yargıtay CGK’nin 05/02/2019 tarih, 20019/1-310 esas ve 2019/62 karar sayılı kararı da muhalefetim yönünde kararı oy çokluğu ile benimsemiştir. Saygılarımla.

... Muhalif Üye