Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2664 K.2020/13

Sanık ... hakkında maktul ...’u kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 20/02/2019 gün ve 2018/3961 esas, 2019/468 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik inceleme ve değerlendirmeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının esastan reddine, Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktulün, sanığın ikamet ettiği apartmanın bitişiğinde bulunan apartmanın zemin katındaki işyerini sıhhi tesisatçı olarak çalıştırdığı, maktül ve yanında çalışan gençlerin sık sık kalabalık bir grup halinde işyerinin önünü mesken tutmaları, geceleyin geç vakitlere kadar oturup yüksek sesle müzik dinlemeleri, okey oynamaları ve küfürlü konuşarak rahatsız edici boyutta gürültüye neden olmaları ve bu nedenle bir çok kez şikayete konu edildikleri, bu durumun sanığın eşi tanık ..., mahalle sakinlerinin beyanları ve hatta maktulün arkadaşlarının beyanları ile sabit olduğu,

sıkça uyarılmasına rağmen maktulün rahatsız eden gürültüye devam etmeye sebep olması ve olay gecesi de aynı şekilde maktul ile arkadaşlarının işyeri önünde toplandığı, sanığın iş dönüşü maktulü işyerinin önündeki kaldırımda görmesi üzerine silahla ateş ederek maktulü öldürüdüğü olayda, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,