KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/2851 E., 2019/4668 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten öldürme
- Hüküm
- Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2018 tarih ve 2018/101 esas 2018/184 sayılı kararla TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası hak yoksunluğuna ilişkin mahkumiyet hükmünün istinaf talebinin esastan reddine.
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uygulanmadığı halde, karar başlığında yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
Sanık müdafiinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin takdiren reddine karar verilmiştir.
Katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının hak ve yetkisi bulunmadığından vekilinin sanık ... hakkında damadı maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelen temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın katılan sanık ...’yı kasten öldürmeye teşebbüs ettiğine dair açılmış bir dava olmadığından, katılanlar vekilinin bu yöndeki temyiz taleplerinin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafii, katılanlar vekili ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.11.2018 gün ve 2018/1354 esas, 2018/2334 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/2851, K. 2019/4668, 4 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama