Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/299 K.2019/1691

2-TCK'nin 106/1, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca; 6 ay 7 gün hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında tehdit suçu nedeniyle yerel mahkemece hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince sanık vekili, katılan vekili ve katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının temyiz istemlerinin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan vekili, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/02/2018 gün ve 2017/287E. 2018/307K. sayılı Kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve katılan kurum vekilinin eksik soruşturmaya, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin varlığına, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; katılanın kendisini aldattığına inanan sanığın olay gecesi, bu nedenle katılan ile tartışmaya başladığı, katılanın inkar etmeye devam etmesi ve kendisini aldatmadığını söylemesi üzerine sinirlenerek evdeki cam kül tablasını onun kafasına vurarak kırdığı, sonra da evde bulunan makası eline aldığı, ısrarla katılana kendisini aldatıp aldatmadığını sorduğunda "hayır" cevabını duydukça makası katılanın vücudunun farklı yerlerlerine sapladığı, bu şekilde katılanın vücuduna 20 darbe vurduğu, eylemi sürdürdüğü sırada da "seni bugün artık öldüreceğim, bugün kesin öleceksin" dediği,

sanığın eylemlerini gece saat 24:00’dan 03.00'e kadar bu şekilde sürdürdüğü, aldığı yaralar sonucu kan kaybeden ve yere düşen katılanı bırakarak benzinliğe giden sanığın yokluğundan istifade eden katılanın, polisi arayarak yardım istediği, polisin olay yerine intikal ettiğinde sanığı apartman kapısının önünde yakaladığı, içeriden iniltiler duyulması üzerine kapıyı açtıklarında katılanı yerde sırt üstü yatar vaziyette, vücudunun çeşitli yerlerinde çok sayıda kesi izleri ve kanama olduğunu gördükleri anlaşılan olayda,

Sanığın mağdura maddi ve manevi acılar çektirerek, ağırlığı ve süresi bakımından öldürme için gerekli olan ölçünün ötesinde eziyet etmesi, her an için ölüm sonucunu gerçekleştirebilme olanağı bulunan sanığın mağdura acı vermek için önce kül tablası ile vurma daha sonra da uzun süreye yayılacak şekilde makasla yaralama eylemlerini tekrarlayarak ölüm neticesini yavaş yavaş gerçekleştirmeye çalıştığı ancak eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı görülmekle TCK 82/1-b, 35 maddelerinde tanımlı eziyet çektirerek kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği anlaşıldığı halde suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek TCK’nin 81/1, 35 maddesi uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,