Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3202 K.2019/5054

Sanık ... hakkında; maktul ...'ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suç vasfına, TCK.nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen itirazının reddine; Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; aynı tır parkında nakliye işi üzerine çalışan sanık ve maktulün, iş yerinde oldukları sırada maktul ile eşi arasında duygusal ilişki olduğundan şüphelenen sanığın, telefon ile görüşmekte olan maktulden eşi ile görüştüğünü düşünerek cep telefonunu istediği,

maktulün ilk anda cep telefonunu vermek istememesi ve sanıktan uzaklaşması üzerine aralarında başlayan tartışmada maktulün, ''erkek misin, eşine sahip çıksaydın'' ve sanığın eşi ile aralarında mevcut olduğu iddia edilen ilişkiyi de kastederek ''yeni mi haberin oldu'' şeklindeki söylemine sinirlenen sanığın üzerinde taşıdığı tabanca ile maktule ateş ederek ölümüne sebep olduğu olayda;

dosya içeriği itibariyle sanığın bu savunmasının aksini gösterir bir delilin mevcut olmaması karşısında, sanığın maktulden kaynaklı haksız fiilin oluşturduğu hiddet ve şiddetli eylemin etkisi ile atılı suçu işlediği kabul edilerek şartları oluştuğu halde sanık hakkında maktule yönelik haksız tahrik nedeniyle TCK.nin 29. madde gereğince asgari hadden indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,