Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3246 K.2019/5591

Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca verilen 15'er yıl hapis cezasına yönelik istinaf isteminin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ile ... hakkında maktul...’e yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.10.2018 gün, 2018/2609 E. ve 2018/2417 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararına ilişkin; sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekilinin yasal süresi içerisinde yapmış oldukları temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede,

Sanık ... müdafiinin; eylemin meşru müdafaa kapasamında değerlendirilmesi gerektiğine yönelen, sanık ... müdafiinin; suçun sübutuna yönelen, katılanlar vekilinin ise; takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’in sanık ...’ın babası olduğu ve market işlettikleri, maktulün ise sanıkların işlettiği marketin yanında taksi durağı işlettiği, olay günü sanıkların dükkanının önündeki çöp kovasına maktulün işlettiği taksi durağında çalışanların çöp atması konusunda taraflar arasında tartışma yaşandığı, bu tartışmaya maktulün kardeşlerinin de dahil olduğu fakat ilk derece mahkemesinin gerekçesinde de değinildiği üzere bu tartışma sırasında maktulden sanıklara yönelen haksız tahrik teşkil edecek herhangi bir söz ya da davranışın olmadığı,

gündüz yaşanan tartışma sonrasında sanık ...’ın eve giderek iki adet tabanca aldığı ve birisini babası Muhittin’e verdiği, gece saat 23:00 sıralarında ise sanıkların dükkanlarını kapattığı ve sanık ...’in alkollü şekilde maktulün taksi durağına gelerek bundan sonra alış verişlerinin bittiğini söyleyerek taksi durağı çalışanlarından birisinin markete olan borcunu talep ettiği, tanık beyanlarına göre alkolün de verdiği etkiyle çeşitli hakaretlerde bulunduğu, bunun üzerine maktulün sanığa bahsettiği borca dair parayı verdiği ve alkollü olmasından dolayı sanktan gitmesini istediği,

sanık ...’in ise oradan ayrılmayarak bir anda belinde bulunan silahı çıkartıp maktule ateş ettiği, ardından diğer sanık ...’ın da maktule ateş etmeye başladığı ve maktulün vücuduna isabet eden mermiler nedeniyle hayatını kaybettiği olayda, ilk derece mahkmesince olayda ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının net olmadığından bahisle sanıklar lehine değerlendirme yapılarak haksız tahrik indirimi uygulanmış ise de,

olayın görgü tanığı olarak dinlenen tanıkların ilk ifadelerinden itibaren sanıkların maktule ateş etmelerinden önce maktulden sanıklara yönelen haksız tahrik teşkil edecek herhangi bir söz ya da davranışta bulunmadığını belirttikleri, gündüz yaşanan olayda ise maktulün haksız tahrik teşkil edecek herhangi bir söz ya da davranışının olmadığı, açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerekirken yazılı şekilde indirim yapılması suretiyle eksik cezalara hükmolunması,