Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3281 K.2019/4263

TCK.nin 116/4, 62, CMK.nin 231/5. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, TCK.nin 151/1, 62, CMK.nin 231/5. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...'i nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin; temyiz dilekçelerindeki ve duruşmalı incelemedeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A- Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, "Tasarlama" halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine karşın eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlık yapılarak sebat ve ısrarla bir plan dahilinde öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu yönde sanığın suçu tasarlayarak işlediğine ilişkin dosyada delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın TCK'nin 81. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini;

B- 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,