Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3312 K.2019/4370

Sanık ... hakkında beraat, Sanık ... hakkında mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nin 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca, itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik basit yaralama suçundan verilen ve doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, temyiz isteminin suçun vasfına da yönelik olmadığından, sanık ... müdafiinin bu suça yönelen temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamın olmasına rağmen TCK.nin 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı nitelikli kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve...'a karşı tehdit suçlarının, sanıklar ... haklarında maktul ...'a karşı eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten yaralama ve tehdit suçlarının niteliği tayin, sanık ... hakkında haksız tahrikin varlığı, tüm sanıklar hakkında takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında maktule karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma,

mağdur ...'ı nitelikli kasten yaralama suçlarından elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında verilen beraat kararlarının hatalı olduğuna vesaireye, sanıklar ... ve... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, beraat etmeleri gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin gerekçenin yetersizliğine, kusurunun bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin beraat etmesi gerektiğine vesaireye, sanık ...’ın eksik incelemeye, sübuta vesaireye, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında maktule karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, mağdur ...'ı nitelikli kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, B) Sanıklar ... haklarında maktul ...'a karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün alkollü ve uyuşturucu madde kullanmış bir halde, mağdurlar ... ve... ile birlikte akşam saat 22.00 sıralarında, o sırada sanıklar ......'ın da bulunduğu ... isimli eğlence mekanına geldiği,

tarafların önceden birbirlerini tanımadıkları, bir süre sonra maktulün, sanık ...'ın deniz kenarındaki iskele üzerindeki masasına gelerek kendisine sataştığı, eşi tanık ...'i de hareketleriyle taciz ettiği, böylelikle başlayan tartışma sırasında maktulün...'a tehdit içeren cümleler de sarf ettiği, bunun üzerine taraflar arasında çıkan kavgada, sanıklar ... tarafından darp edilen ve özellikle başına aldığı darbelerle birlikte denize düşen maktulün, çabalayarak tekrar iskeleye çıktığı, akabinde sanık ...'un tekme atarak maktulü tekrar denize düşürdüğü,

bir daha su yüzüne çıkamayan maktulün, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 29/02/2014 gün ve 820 sayılı raporu uyarınca künt kafa travmasına bağlı beyin, omurilik kanaması ve suda boğulmanın ortak etkisiyle öldüğü, bu kavga sırasında sanık ...'ın da mağdurlar ... ve ...'ı tehdit ettiği, ayrıca ...'ı kasten yaraladığı, sanık ...'ın ise mağdur ...'ı darp ettiği anlaşılan olayda,

1-Sanıklar ...'un TCK'nin 37. maddesi kapsamında "birlikte fail" sıfatıyla, beyin kanaması ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde maktulü darp ettikleri, darbelerin şiddetiyle denize düşen maktulün tekrar karaya çıkmaya çalıştığı anda tekme atarak maktulü yeniden denize düşürdüğü, darbelerin şiddeti, hedef alınan vücut bölgesi ve yaraların nitelikleri dikkate alındığında, sanıkların eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastların öldürmeye yönelik olduğuna dair bir tereddüt bulunmadığı,

müşterek bu etkili eylemlerin yanında, sanık ...'un tekmesiyle denize düşen maktulün, boğulmanın da ortak etkisiyle öldüğü ve ölüme neden olan her iki hareketin de sanıklar tarafından bilerek ve isteyerek gerçekleştirildiği anlaşıldığı halde, sanıkların “kasten öldürme” suçundan cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2- 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirim öngören TCK’nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden sanık ... ve eşine yönelen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, asgariye yakın oranda indirim yapılması yerine, yazılı biçimde, daha az vahamet gösteren olaylarda uygulama olanağı bulunan 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3- Maktulün, aynı ortamda bulunduğu arkadaşı sanık ... ve eşine yönelik söz ve davranışlarının, sanıklar ... lehine de asgari oranda haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

C) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve...'ı tehdit etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre tehdit suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanıkla mağdurlar arasında 6763 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,