Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3430 K.2020/86

Sanık ...'nun diğer sanık ...'a ...'yi öldürmesi suçunda yardım etmekten TCK'nin 81/1, 39/1, 53/1-2-3, 48/6-7, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, 2- Sanık ...'un ...'yi öldürmek suçundan TCK'nin 81/1, 53, 58/7, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/453 esas, 2018/192 karar hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ile ... hakkında maktul ...’ye yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, duruşma açıp, sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen kararı kaldırıp yeniden hüküm tesis ederek, sanık ... hakkında ise yapılan istinaf başvurusunu esastan reddederek vermiş olduğu 09.01.2019 gün, 2018/3071 E. ve 2019/47 K. sayılı Kararına ilişkin; sanıklar ... ile ... müdafiinin ve bir kısım katılanların yasal süresi içerisinde yapmış oldukları temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; kasten öldürme suçlarından yargılanan sanıklar ... ile ...’nun aynı avukat tarafından savunulması nedeniyle menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 152. maddelerine aykırı davranılması,