Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3472 K.2020/389

Sanık ... hakkında maktul ...’yi nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 10/12/2018 gün ve 2018/2651 E. 2018/2717 K. sayılı kararının, sanık müdafiinin cezai ehliyete, katılan kurum vekilinin takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, suç vasfına yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın maktulün oğlu olduğu ve aynı evde birlikte oturdukları, olay tarihinde maktulün saat 18:00 sıralarında eve geldiğin de sanığın da evde olduğu, sanık ile maktul arasında yaşanan tartışma sonrasında sanığın, pompalı tüfekle annesi olan maktulü kafa ve göğüs bölgesine doğru 6 el ateş ederek öldürdüğü olayda;

Sanığın kollukta, savcılıkta ve sorgu sırasında verdiği ifadelerde annesinin kendisine yönelik söylediği sözlerden bahsetmeyip sadece tartıştıklarını anlattığı, kişilik gelişimi ve psikolojik sorunları bulunan ancak ceza ehliyetinin tam olduğu anlaşılan sanığın, annesinin bir akrabasıyla kendisinin onaylamadığı bir gönül ilişkisi içinde bulunduğuna dair vehim ve inancının, haksız tahrik indirimi gerektiren ve hukuka aykırılık içeren bir davranış olmadığı, maktulün böyle bir ilişkisinin de olmadığı tanık beyanları ile sabit olduğu, dolayısıyla maktulden sanığa yönelen haksız bir eylem olmadığı halde, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,