Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3707 K.2019/5334

2- Katılan sanıklar ... ve ... haklarında;

A) Maktul ...'u kasten öldürme suçundan, TCK.nin 37, 81/1, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası (ayrı ayrı),

B) Katılan ... ve müşteki sanıklar ... (... oğlu), ... ve ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, TCK.nin 37, 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca (4 kez) 8 yıl 4 ay hapis cezası (ayrı ayrı).

3- Katılan sanıklar ... ve ... haklarında;

A) Maktul ...'u kasten öldürme

suçundan, TCK.nin 37, 81/1, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası (ayrı ayrı),

B) Katılan ... ve müşteki sanıklar ... (... oğlu), ... ve ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, TCK.nin 37, 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca (4 kez) 8 yıl 4 ay hapis cezası (ayrı ayrı),

C) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nin 62/1, 52/2, 52/4, 53/1-2-3, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 500 TL adli para cezası (ayrı ayrı),

4- Müşteki sanık ... hakkında;

Katılan sanıklar ..., ..., ... ve ... ile sanık...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.nin 37, 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca (5 kez) 8 yıl 4 ay hapis cezası,

5- Müşteki sanık ... hakkında;

A) Katılan sanıklar ..., ..., ... ve ... ile sanık...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.nin 37, 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca (5 kez) 8 yıl 4 ay hapis cezası,

B) Katılan ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.nin 37, 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

6- Müşteki sanık ... (... oğlu) hakkında;

A) Katılan sanıklar ..., ..., ... ve ... ile sanık ... kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.nin 37, 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca (5 kez) 8 yıl 4 ay hapis cezası,

B) Katılan ... 'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.niun 37, 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... (... oğlu) hakkında; mağdur ... ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.09.2015 gün ve 2013/506 esas, 2015/253 karar sayılı hüküm ile ilgili Dairemizin 20.03.2019 gün ve 2018/439 esas- 2019/1734 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2019 gün ve 2019/96639 sayılı yazısı ile sanığa TCK’nin 21/2. maddesinin uygulanmamasına binaen CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmaması ve hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması nedeniyle itirazda bulunulduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün, 2012/726-532 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin,

6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 20.03.2019 gün ve 2018/439 esas, 2019/1734 sayılı kararıyla sanık ... (... oğlu) hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA, aşağıdaki şekilde hüküm tesisine,

A)- Sanık hakkında iddianamede olası kastla yaralama suçundan dava açıldığı, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaada; sanığın TCK’nin 81, 35, 29. maddelerinden cezalandırılmasını talep ettiği, ancak aynı mütalaada suçun "olası kastla tahrik altında öldürmeye teşebbüs" olarak zikredildiği, bu mütalaa doğrultusunda sanığa savunma hakkı tanındığı anlaşılmış ise de, mütalaanın kendi içinde çelişkili olması nedeniyle, sanığın buna karşı yapmış olduğu savunmaların ek savunma niteliğinde kabulünün mümkün görülmediği, bu nedenle sanığa CMK’nin 226. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması,

B)- Mahkemenin gerekçesinde sanığın suçunun olası kastla haksız tahrik altında öldürmeye teşebbüs olarak tanımlandıktan sonra, hüküm fıkrasında kasten öldürmeye teşebbüs olarak tanımlanıp, TCK’nin 81, 35, 29. maddeleri uyarınca hüküm kurulması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,