Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3749 K.2020/403

Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 58/6, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 11 ay 15 gün hapis cezası, Maktul ...'a yönelik olası kastla öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 21/2, 62, 53, 58/6, 63. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası, Hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktule karşı olası kastla öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 23.11.2018 tarih ve 2018/2869 esas, 2018/2419 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen sebeplerle yaptığı temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Mahkemenin kabul ve takdirine göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; ... ile ... arasında araç alım satımı konusunda anlaşmazlık bulunduğu, olay günü öğle saatlerinde ...’in ...’e ait iş yerine gelerek ... ile tartıştıkları, akşam saatlerinde sanık ... ile ...’in buluştuğu ve ... ile aralarındaki tartışmayı sanığa anlatması ile öğrendiği, ...’in, ...’i ısrarla aramasından ...’in bir olay çıkabileceğini düşünerek, ...'a ait iş yerinde bulunan tüfeği istediği, ...’ın işyerinde bulunan tüfeği içine fişek koymak suretiyle hazır hale getirerek ...’e ait aracın arka tarafına bıraktığı, ... ile ...’in konuşmak için buluştukları, ancak; aralarında bir anlaşmaya varamamaları üzerine,

...’in kullandığı aracın sağ ön yolcu koltuğunda maktul, arka tarafta ... oturduğu, ...’in kullandığı aracın ise sağ ön yolcu koltuğunda sanık ...’ın oturduğu halde araç ile ...’in aracını durdurarak hemen sol gerisine bıraktığı ve sağ ön camını açarak ...’in kullandığı araca doğru ateş ettiği, ...’in yaralanması üzerine, sanık ...’a ateş etmesini söylediği, ...’ın aracın arkasında bulunan tüfeği alarak maktulün ve ...’in bulunduğu araca doğru ateş ettiği anlaşılan olayda;

Sanığın, tüfeği doldurup atışa hazır hale getirerek araç içerisine bırakması, ...’in kullandığı araç içerisinde maktulü görmesine rağmen yakın mesafeden atış yapması, hedef alınan bölge, silahın elverişliliği dikkate alındığında, sanığın yanında bulunan ...’in yaralanmasından duyduğu hiddet ve elemin etkisi altında yaptığı atışının maktule isabet edeceğinin öngörülebilir olmanın ötesinde, gerçekleşmesi muhakkak bir netice olduğu, bu nedenle sanığın maktulü kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, "olası kastla öldürme" suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,