Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3828 K.2020/426

2-Sanık ... hakkında; A)Tehdit suçundan, CMK'nin 223/2-a maddesi uyarınca beraat, B)Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nin 82/1-e, 351-2, 29/1, 62/1, 53/1, 63 ve CMK'nin 307. maddelerine göre, 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyizine göre sanık ... hakkındaki nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve tehdit, sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan beraat ve mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Mağdur ...'ın sanık ...'e yönelik eylemine ilişkin gerekçeli karar UYAP ortamından temin ederek birlikte incelendiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamış, tebliğnamedeki bu yönden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur çocuk ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, bozma nedeni saklı kalmak üzere haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış,

savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yasal savunmaya, yasal savunmada sınırın aşılmasına, katılan Bakanlık vekilinin beraat hükümleri yönünden sübuta, mahkumiyet hükmü yönünden suç vasfına, eksik ceza tayinine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A)- Sanık ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) - Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olaydan beş ay kadar önce sanıkla mağdurun kavga ettikleri, bu kavga sırasında mağdurun sanığı bıçakla basit şekilde yaraladığı, sanığın bu eylemi, yapılan soruşturma sırasında gizleyip, düştüğünü söyleyerek mağdurun cezalandırılmasını engellediği, buna rağmen aralarındaki husumetin sürdüğü, olay günü karşılaştıklarında sanıkla mağdurun yanlarındaki arkadaşlarından uzaklaşıp aynı nedenle tartıştıkları, mağdurun sanığa elindeki muştayla vurması üzerine sanığın bıçakla mağduru ikisi göğüse nafiz, akciğer yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olan dört bıçak darbesi ile öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda;

a)- Mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca makul bir ceza verilmesi yerine, en üst sınıra yakın olacak şekilde 19 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

b)- Mağdurun sanığa yönelik iki ayrı basit yaralama eylemi ile söz ve davranışlarının ulaştığı boyuta göre, haksız tahrik nedeniyle, 1/4 ten 3/4'e kadar ceza indirimi gerektiren TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, yasal sınırlar dahilinde makul düzeyde bir indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden, tahrikin düzeyinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

c)- Önceki hükümlerin her aşamada, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından sanıklar aleyhine temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; uygulama yeri bulunmayan ceza miktarı yönünden kazanılmış hak hükümlerinin uygulanması, Kabule göre de; dosya itibariyle uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesinin uygulanması,