Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3890 K.2020/1511

Sanığın yaşı mahkemece tashih edilerek 23.09.1993 olarak düzeltilmesine ve kararın kesinleşmesine rağmen karar başlığında 23.09.1990 olarak yazılması mahkemesince yerinde düzeltilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

Sanık müdafii tarafından mahkumiyet kararına karşı süresinde temyiz isteminde bulunulmuşsa da sanığın 22.11.2018 tarihli dilekçe ile kararın onanmasını talep ettiği bu talebin temyizden vazgeçme olarak kabulüyle sanık müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin CMUK 317. Maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un maktul ...'yu nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin suç vasfına ve haksız tahrike, katılan kurum vekilinin haksız tahrike ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;