KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/3907 E., 2020/4 K.·(Kanun Yararına Bozma İstemi)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2020
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Nitelikli yağma ve muhtelif suçlardan Kayseri Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'in, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak eylemi nedeni ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-g maddesi uyarınca 12 gün hücre hapis cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 26/10/2018 tarihli ve 2018/767 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddine ilişkin Kayseri İnfaz Hâkimliğinin 21/11/2018 tarihli ve 2018/5112 esas, 2018/5186 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2018 tarihli ve 2018/2279 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07/04/2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 karar sayılı ilâmında "..somut olayda; hükümlüden cep telefonu ele geçirilen hastane odasının ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceğinden..." şeklinde belirtildiği üzere, hükümlünün tedavi için gittiği hastanede cep telefonu bulundurduğu ve kullandığı iddia edilen olayda, cep telefonu kullanılan hastanenin ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı,
bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27/11/2019 gün ve 94660652-105-38-11874-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/3907, K. 2020/4, 13 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama