Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3958 K.2020/514

Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca kesin oldukları anlaşılmakla, katılanlar vekilinin bu suçlardan kurulan hükme yönelen temyiz talebinin CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak sanık müdafiinin süresinde istinaf başvurusunda bulunduğu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, anılan karara karşı süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz talebinde bulunulmuş ise de; sanık ...’in 11.11.2019

tarihli ceza infaz kurumu kanalı ile gönderdiği dilekçesinde, cezasının onanmasını talep ettiği, sanığın talebinin, 5271 sayılı CMK.nin 266. maddesi uyarınca temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nin 266/1 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİ ile hükmün katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde; haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli eylemin etkisi altında suç işleyen kimseye müebbet hapis cezası yerine 12-18 yıl sınırları arasında ceza tayin edileceğinin belirlenmiş olmasına karşın aynı hususta "mahalli mahkemece TCK 29 uyarınca uygulama yapıldığı esnada 1/2 oranında indirim yapıldığı halde indirim oranının kararda gösterilmediğinden" bahis ile hüküm fıkrasının mahsus bölümünde "1/2 oranında indirim yapılması" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltirerek esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; esasa etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/02/2019 tarih ve 2019/190 esas, 2019/386 sayılı kararında bozma ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde, gece saat: 01.00 sıralarında maktul ...'in, arkadaşları ile birlikte sanık ...'nın bekçiliğini yaptığı ahıra gittikleri, anılan yerde maktul ... ile sanık ...’in bilinmeyen bir sebeple tartıştığı, tartışma sırasında sanığın, maktulü sol omuzundan ele geçmeyen kesici aletle yaraladığı, gece gerçekleşen olaydan sonra sabah saat: 10.00 sıralarında maktulün, sanığın bekçilik yaptığı ahıra tekrar gittiği, ahırın hayvan kesim bölümünde olan sanık ile önceki gece yaşanan olay sebebiyle yeniden tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine,

maktulün elinde olay yerinden temin ettiği satırla otogar yönüne doğru kaçmaya çalıştığı esnada, sanığın arkasından hedef gözetmek suretiyle 4-5 kez ateş etmesi üzerine isabet alan mermiler nedeniyle maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanması nedeniyle hayatını kaybettiği olayda;

Suç tarihinden önceki gece maktul ile sanık arasında yaşanan tartışmada sanığın, maktul ...’i düzenlenen Adli Tıp raporu ve maktulün eşinin beyanları ile sabit olduğu üzere omzundan yaralayarak kasten yaralama suçunu işlediği, bu suretle sanığın TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, otopsi raporunda da maktulün sol omuzda sıyrıklar olduğunun belirtildiği,

olaydan evvel birbirlerini tanıyan maktulün, sanığın bulunduğu yere gitmiş olmasının başlı başına haksız tahrik nedeni sayılamayacağı, mağdur ve sanığın karşılıklı haksız tahrik oluşturacak eylemlerinin öncelik-sonralık ilişkisinin mevcut delil durumuna göre tespiti mümkün olmamış ise de; anılan eylemler arasında açık orantısızlık bulunmadığı ve etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulmasının söz konusu olmadığı halde yazılı şekilde sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,