Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3978 K.2020/411

Sanıklar müdafileri süresinde temyiz başvurularında bulunmuşlar ise de, sanıkların cezaevi idaresi kanalı ile temyizden vazgeçtiklerini ve hükmün onanmasını talep ettiklerini bildirmekle, anılan dilekçelerin, CMK’nin 266. maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafilerinin temyiz talepleri inceleme dışı bırakılmış, sanıklar hakkındaki kasten öldürmeye ilişkin hükümler, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili temyizleri ile sınırlı olarak incelenmiştir.

Sanıklar ... ve ...'in maktul ...'ı nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 37/1 maddesi delaletiyle 82/1-a ve 62 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla mahkumiyetlerine dair Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2017 tarih ve 2017/186 Esas- 2017/186 sayılı kararıyla kurulan hükümlere yönelik olarak sanıklar ve sanıklar müdafileri tarafından süresinde istinaf başvurularında bulunulması üzerine,

istinaf başvurularının kabulüyle yeniden kurulan hükümlerle her iki sanık hakkında TCK'nin 81/1, 29/1 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarih ve 2018/550 Esas- 2019/1223 sayılı Kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin haksız tahrik uygulanmaması gerektiğine ve takdiri indirime yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan incelemede, Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2017 tarih ve 2017/186 Esas- 2017/186 sayılı kararında; sanıkların, maktulü tasarlayarak öldürdüğü yönündeki hukuki nitelendirmesi yerinde görüldüğünden, sanıkların, TCK 82/1-a maddesi gereğince tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK 81/1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları suretiyle suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülmesi,