Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/4169 K.2020/2048

Suça sürüklenen çocuk ...’in suç tarihi itibari ile 17 yıl 9 ay 14 günlük olduğunun anlaşılması karşısında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde yaş küçüklüğüne ilişkin 12 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nin 31/3. maddesinin uygulaması sırasında suça sürüklenen çocuğun yaşı da gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun yaşı ile orantılı olmayacak biçimde 13 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini bu hususa yönelik herhangi bir aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...’e karşı kasten öldürme suçundan dolayı ilk derece mahkemesince beraat kararı verildiği,...

Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından 24/01/2017 tarihinde katılanlar vekili ve Cumhuriyet Savcısı’nın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 08/04/2019 tarih 2018/3971 esas, 2019/2123 karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına, dosyanın...2.

Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,...2.Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 02/07/2019 gün ve 2019/290 esas, 2019/127 karar sayılı kararın suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edildiği görülmekle, CMK’nin 307/3. maddesine göre suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz talebi ile ilgili olarak sınırlı yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...’e karşı kasten öldürme suçundan...2.

Ağır Ceza Mahkemesinin 02/07/2019 gün ve 2019/290 E. 2019/127 K.sayılı kararında düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasında, TCK’nin 53/4. maddesi hükmüne aykırı olarak TCK’nin 53. maddesinde sayılan hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,