Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/709 K.2019/1704

a) Mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası, b) Mağdur ...'a karşı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan; CMK'nin 223/2-a maddesi uyarınca beraat. 2- Sanık ... hakkında; a) Mağdur ...'ı tehdit suçundan; CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat, b) Mağdur ...'a karşı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan; CMK'nin 223/2-a maddesi uyarınca beraat. 3- Sanıklar ... ve ... hakkında; Mağdur ...'a karşı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından CMK'nin 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; hakaret suçundan açılan kamu davası hakkında, zamanaşımı süresi içinde karar verilebileceği mümkün görülmüştür.

Sanık ...’in, mağdur ...’i kesici-delici nitelikteki bıçakla, mide ve sol femoral arter yan dal yaralanmasına, hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9-15 yıl aralığında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nin 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza yerine hiç isabet olmayan olaylarda uygulama olanağı bulunan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkında; mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar Ahmet, Mehmet ve Mevlit’in vekalet ücretine yönelik temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin;

eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vekalet ücretine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması ile haklarında beraat kararı verilen ve kendilerini vekille temsil ettiren sanıklar Mevlit, Ahmet ve Mehmet lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hususları bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,