Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/801 K.2019/2814

TCK'nin 82/1-d, 62, 53/1-2, 54/1, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, 2- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/03/2017 tarihli 2017/286 esas ve 2017/276 karar sayılı kararı; CMK'nin 303. maddesi gereğince hükmün mahsus bölümüne "Katılan ... ve Sosyal Politikalar Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre 3960TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmek suretiyle düzeltilen hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında eşi olan maktul ...'yı kasten

öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı, istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ve re'sen yapılan incelemede, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 30.03.2017 tarih ve 2017/286 esas, 2017/276 sayılı "İstinaf Başvurusunun düzeltilmek suretiyle Esastan Reddine" dair kararın, sanık müdafii ve katılan ... ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.03.2017 gün 2017/286 esas, 2017/276 sayılı kararında bozma nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Kurum vekilinin sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Maktul ile eş olan sanığın, maktulün kendisini aldattığı hususunda uzun bir süredir yoğun şüphe duyduğu, bu nedenle aralarında soğukluk bulunduğu, olay günü sanığın işe gittiği, ilerleyen saatlerde maktulü telefonla aradığı ve maktule nerede olduğunu sorduğu, sanığın tekrar eve geldiği, sanığın evde iken maktulü tekrar aradığı bu kez maktulün tanık ...'nın evinde olduğunu söylediği, bu sırada sanığın evde kendine ait olmayan erkek cinsel güç artırıcı haplara rastladığı, iyice kuşkulanan sanığın maktulün gerçekten tanık ...'nın evine gidip gitmediğini anlamak için tanık ...'nın evine gittiği, kendisine kapının açılmadığı,

kapı arkasından yapılan konuşmada sanığın eşi olan maktule eve gelmesini söylediği, ancak; maktulün eve gelmeyi kabul etmediği, bunun üzerine eve tekrar dönen sanığın akrabalarına haber verdiği, maktulün tanık ...'nın evinden dışarı çıktığını duyması üzerine, maktulü yolda bıçaklamak suretiyle öldürdüğü,

olaydan sonra maktule ait olduğu anlaşılan telefonların yapılan incelenmesinde, maktulün bir başka kişiyle sevgili olarak görüştüğünün anlaşıldığı ve tanık olarak dinlenen maktul ile sanığın ortak kızları ...'nın telefon tespitindeki bilgileri destekleyen beyanları da dikkate alındığında, sanığın, maktulün kendisini aldattığı yönündeki düşüncelerinde yanılmadığı ve sanıktaki bu düşüncelerin maktulden kaynaklanan hareketler nedeniyle oluştuğunun anlaşılması karşısında,

maktul eşiyle bir başka nedenden kaynaklanan sorunu bulunmayan sanığın üzerine atılı kasten öldürme suçunu aldatılma duygusu içerisinde gerçekleştirdiği ve bu duruma maktulden kaynaklı hareketlerin sebebiyet verdiği gözönüne alınarak sanık lehine makul oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,