KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/862 E., 2019/2318 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eyleminden; TCK'nin 82/1-e, 35/1-2, 29/1, 31/3, 62, 54. maddeleri gereğince 5 yıl
Karar Metni
242 kelime·1 dk okuma
6 ay 20 gün hapis cezası.
10.05.2017 tarihli celsede alınan ara karar gereği.
Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ilgili İl Müdürlüğüne iddianame ve duruşma gününün usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine karşın, kamu davasından haberdar edilen Kurumun vekili aracılığıyla duruşmalara katılmadığı gibi kamu davasına katılma iradesini ortaya koyar nitelikte herhangi bir hukuki işlemde de bulunmadığı, gerekli olmadığı halde bozmadan önceki 24.01.2018 tarihli gerekçeli kararda tebliğ edilmesine rağmen, temyiz etmediği gibi bozma ilamından sonra duruşma günü bildirildiği halde duruşmalara katılmadığı,
bu suretle katılan sıfatına sahip olmayan kuruma tebliğ edilen 26.12.2018 tarihli gerekçeli kararın kurum vekiline hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği anlaşılmakla; anılan kurum vekilinin temyiz talebinin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in; katılan ...'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta, suç vasfına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik soruşturma ile hüküm kurulduğuna ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 17.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/862, K. 2019/2318, 17 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama