Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/886 K.2019/2444

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nin 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 360.- TL adli para cezası.

Katılan ...’in, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi olmadığından temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesinde sanığın eylemi yönünden 1 yıl hapis ve 450.- TL adli para cezasının alt sınır olarak belirlendiği, 08/02/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 156. maddesiyle aynı maddede yapılan değişiklik ile söz konusu suça ait ceza alt sınırının 1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası olarak değiştirildiği gözetilmeden, sanık hakkında sonradan yürürlüğe giren gün adli para cezası sistemi uyarınca hapis cezasının yanında ve kanunda yazılı aşağı haddin de altında olacak şekilde 22 gün adli para cezasına ve buna bağlı olarak yapılan takdiri indirimle 18 gün karşılığı 360.- TL adli para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin, mağdur ...’i kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; bir sebebe dayanmayan, katılan vekilinin;

vesaire yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, katılan ...’nun kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’un 322. maddesindeki yetkiye istinaden hüküm fıkrasına, "Katılan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden,