Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1127 K.2020/1297

Sanık ...’un mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarih, 2014/313 esas ve 2016/8 sayılı kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25.11.2019 tarih, 2019/3333 esas ve 2019/5168 sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesi ile yapılan uygulamanın düzeltilmesi suretiyle oy çokluğu ile onanmasına karar verildiği, Dairemizin onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.03.2020 tarihinde “sanığın silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği” gerekçe gösterilmek suretiyle itirazda bulunulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen onama kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Üye ...’in suç vasfının nitelikli tehdit olduğuna dair karşı oyu ve oy çokluğu ile 15/06/2020 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında yerel mahkemece kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına dair kararının Dairemiz çoğunluğunca onanmasına dair karara sanığın eyleminin silahla tehdit suçunda oluşturduğunu düşündüğümden katılmıyorum. Şöyle ki;

Sanık ve mağdur ...’in asker olup mağdurun daha üst devre olduğu, sanığın mağdura kızgınlığı nedeniyle askeri depodan silah temin ettiği ve mağdurun kendisine arkası dönük olduğu halde giderken arkasından silahın kurma kolunu kurup ağzına mermi vererek doğrulttuğu ancak sıkmadığı, sanığın fiilini dosya kapsamına göre tanık ... ’in tek gören kişi olup, sanığın silahı doğrultması üzerine mağdura müdahale ederek koridordan içeri tarafa aldığı bu sırada başkaca tanıkların da sanığın elindeki tüfeğe müdahale edip elinden almak istedikleri sırada tüfeğin tavana doğru bir el ateş edildiği,

bu oluşa göre sanığın mağdura tüfeği doğrulttuğu sırada ona karşı öldürme kastını gösterir, herhangi bir söz söyleyemediği gibi tetiğe basma imkanı olmasına rağmen basmadığı, tanık ...’in mağduru görüş alanından çıkarıp diğer tanıkların müdahalesi ile sanığın elindeki silahın sıkıldığı anlaşılmakla, sanığın mağduru öldürmeye yönelik kastının bulunmadığı ancak eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturacağını tebliğnameye uygun olarak kabul ettiğimden sanık hakkında Dairemiz çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.