Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1281 K.2021/5880

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 5237 sayılı TCK'nin 62, 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2)Sanık ... hakkında;

a) Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b)Katılan ...'e karşı olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 21/2, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 5237 sayılı TCK'nin 62, 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3)Sanık ... hakkında;

a) Mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Katılan ...'ye karşı olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 21/2, 62/1. Maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c)Katılan ...'ye karşı olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 21/2, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

d)6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 5237 sayılı TCK'nin 62, 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili, katılan ..., o yer Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

1)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılanların, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu ile sanıklar ... ve ... hakkında birbirlerini kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından zarar gören sıfatlarının bulunmadığı, bu itibarla katılanların 5271 sayılı CMK'nin 260. maddesi uyarınca sanıklar hakkında kurulan hükümlere karşı kanun yoluna başvurma haklarının bulunmadığı anlaşılmakla, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık ...'in adli sicil kaydında bulunan İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2014 tarih ve 2013/156 Esas, 2014/440 Karar sayılı ilamına ilişkin UYAP ortamında yapılan araştırma sonucunda, sanığın talebi üzerine 03.02.2015 tarihli ek karar ile infazın durdurulup dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi ve hükmün Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 15.02.2018 tarih ve 2017/7119 Esas, 2018/2230 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ve güncel adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka ilamı da bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hapis cezalarına mahkumiyet hükümleri yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin; kararın yanlış olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık ...'in adli sicil kaydında bulunan İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2014 tarih ve 2013/156 Esas, 2014/440 Karar sayılı ilamına ilişkin UYAP ortamında yapılan araştırma sonucunda, sanığın talebi üzerine 03.02.2015 tarihli ek karar ile infazın durdurulup dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi ve hükmün Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 15.02.2018 tarih ve 2017/7119 Esas, 2018/2230 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ve güncel adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka ilamı da bulunmadığından tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu, oluşa ve

soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin; meşru savunma koşullarının oluştuğuna, TCK'nin 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine, o yer Cumhuriyet savcısının; sanığın cezasından haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

a)Dosya kapsamına göre; mağdur sanıklar ... ve ... arasında husumet bulunduğu, olay günü caddede karşılaştıklarında mağdur sanık ...'nin beraberindeki arkadaşları olan diğer sanıklar ...

Mutlu Çoban ve ... ile birlikte ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ederek ayrıldıkları, mağdur sanık ...'ın diğer mağdur sanık ... ve diğer sanıkların arkasından tabanca ile ateş etmeye başladığı, mağdur sanık ...'nin de taşıdığı tabanca ile mağdur sanık ...'a ateş etmeye başladığı, mağdur sanık ...'ın olay yerinde bulunan pasaja kaçmaya başladığı,

kaçarken de ateş etmeye devam ettiği, mağdur sanık ...'ın pasajın çıkış kapısına geldiğinde mağdur sanık ... ile karşılaştıkları, mağdur sanık ...'ın mağdur sanık ...'ye ateş etmek suretiyle mağdur sanık ...'yi karın bölgesinden hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı ve olay yerinden kaçmaya çalıştığı sırada da mağdur sanık ...'nin tabancasını belinden çıkartarak mağdur sanık ...'ın arkasından ateş ederek ...'ı sol omuz bölgesinden kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı olayda;

ilk haksız hareket mağdur sanık ... ve diğer sanıklardan gelmekle birlikte, mağdur sanık ...'ın buna tepki olarak gerçekleştirdiği haksız eylemleri nedeniyle etki-tepki dengesine göre, haksız tahrikten dolayı 1/4 ile 3/4 oranları arasında indirim öngören TCK'nin 29. maddesi uyarınca uygulama yapıldığı sırada, makul düzeyde bir ceza indirimi yerine asgari (1/4) oranda indirim yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

4)Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin; meşru savunmaya, olayda öldürme kastı ile hareket edilmediğine, o yer Cumhuriyet savcısının; sanığın cezasından haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

a)Mağdur ...'nin yaralanmasına ilişkin İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 01.07.2015 tarihli raporunda "batın içinde organ yaralanmasına, ince barsak rezeksiyonuna ve kolostomi yapılmasına, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu,

organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi yönünden değerlendirilmek üzere olay tarihinden 18 (onsekiz) ay sonra Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunda muayenesinin uygun olduğunun" belirtilmesi karşısında, mağdurun yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında,

zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makul ceza belirlenmesi yerine alt sınıra yakın biçimde 10 yıl hapis cezası belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

5)Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı olası kastla yaralama suçu ile sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'yi olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet

hükümlerine yönelik sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, katılan ...'in, katılanlar ... ve ... vekilinin, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık ...'in adli sicil kaydında bulunan İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2014 tarih ve 2013/156 Esas, 2014/440 Karar sayılı ilamına ilişkin UYAP ortamında yapılan araştırma sonucunda, sanığın talebi üzerine 03.02.2015 tarihli ek karar ile infazın durdurulup dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi ve hükmün Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 15.02.2018 tarih ve 2017/7119 Esas, 2018/2230 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ve güncel adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka ilamı da bulunmadığından tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin; sanıkların kasten hareket etmediklerine, katılanlar ... ve ... vekilinin; kendilerine yönelik eylemin öldürmeye teşebbüs suçu olarak kabul edilmesi gerektiğine, o yer Cumhuriyet savcısının; sanıkların olası kast ile öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğine, katılan ...'in yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

a)Sanıkların silahla ateş ettikleri yerin kalabalık ve işlek bir cadde olmasına bağlı olarak eylemin tehlikeliliği, olasılık bağlamındaki kasıtlarının yoğunluğu ile tesadüfen orada bulunan katılanların yaralanma derecelerine göre 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek temel cezaların üst sınıra yakın takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik cezalar tayin edilmesi,

b)Sanık ...'in, suç tarihinde 1 yaşında olup, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan katılan ...'yı olası kastla yaraladığı olayda, sanık hakkında TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafta, TCK’nin 86/3-b maddesinin de gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, katılan ...'in adli raporunda vücudundaki kemik

kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, sanık ...'nün cezasından TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/2) oranında artırım yapılması,

d)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,