Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1304 K.2021/571

Mahkeme kararının katılan ... ...’nin de hazır bulunduğu 29.03.2016 tarihli oturumda yüzüne karşı tefhim edildiği, ancak katılan tarafından 15.10.2018 tarihinde yasal süresinden sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, katılanın temyiz isteminin,

Müdafiinin yasal süresi içerisindeki temyiz isteminden sonra sanık ...’nin cezaevinden gönderdiği 24.06.2020 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 2 ve 20/2. maddeleri uyarınca gerekçeli kararın Bakanlığa tevdiine karar verilmesi üzerine, müşteki Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından hükmün yasal süresi içerisinde katılma istemli olarak temyiz edildiği anlaşılmakla, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri ve 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca, müşteki ...’nın katılan ... ...’ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan ... ...’ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,