KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2020/1507 E., 2020/2115 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten öldürme
- Hüküm
- ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2019 tarihli, 2018/158 E, 2019/180 K. sayılı; sanıkların TCK'nin 81/1, 62, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı 25 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine.
- Temyiz edenler
- Sanıklar müdafileri.
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam olduğu halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanıklar ...... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
Sanıklar ...,... ve Asuman hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafilerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16/07/2019 gün ve 2019/1998 esas, 2019/2400 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik .../...
S/2
görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçun oluşmadığına, suç vasfına, eylemin meşru müdafaa sınırları içerisinde kaldığına ve... ve ... müdafilerinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca reddine,
Ancak;
Sanık ...'ın aksi kanıtlanamayan savunmaları ile maktul ...'a ait telefondan gönderilen hakaret ve tehdit içerikli mesajlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu tahrikle işlediği ve hakkında TCK.nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden esastan red kararı verilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2020/1507, K. 2020/2115, 30 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama