Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1716 K.2020/2494

Her iki sanık hakkında; kasten öldürme suçundan TCK.nin 37/1, 81/1, 35, 29/1, 62/1, 63, 53, 54. maddeleri gereğince ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair mahkumiyet hükümlerinin CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nin 81/1, 35, 29/1, 62/1, 63, 53, 54. maddeleri gereğince ayrı ayrı 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafii istinaf sonrası verilen karara karşı süresinde temyiz talebinde bulunmuşsa da; sanıklar ve sanıklar müdafii ayrı ayrı vermiş oldukları dilekçeyle temyiz talebinden feragat ettikleri anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle sanıkların temyiz taleplerinin REDDİNE karar verilmiştir

Sanıklar Mazlum ve Veysi hakkında; katılan ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümünün katılan veklinin temyizi ile sınırlı olmak üzerine yapılan incelemede; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 12.06.2019 gün ve 2019/964 esas, 2019/1543 sayılı kararına yönelik katılan vekilinin takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre olayın, sanık ...'nin katılanın oğlu ...’ye söverek eli ile vurması ile başladığı, akabinde ...’in bu olayın etkisi ile sanık ...’e tokat atmasının sanıklar yönünden dengeyi bozmadığından haksız tahrik kabul edilemeyeceği, tarafsız tanık Bestami’nin anlatımına göre sanık ...’un ilk olarak katılan ...’e yumruk attığı, sonraki kavganın bu şekilde başladığı bu itibarla ilk haksız hareketinde sanıklar tarafından oluşturulduğu anlaşıldığından, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu TCK'nin 29. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,