Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1820 K.2021/391

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK'nin 448, 62, 51/1, 59/2, 31, 33 ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı yasanın 13/1, TCK'nun 59/2. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK'nin 7 ve 5252 sayılı TCK'nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükmün incelenmesinde,

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı Kararında açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Yargılama Yasasının 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nin 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK'ya göre tayin edilecek cezalar ile 765 sayılı TCK'ya göre verilip kesinleşen hükmün karşılaştırılması sureti ile lehe yasanın belirlenmesi gerektiği cihetle; 5237 sayılı TCK'ya göre kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza tayin edilirken, hükümlü ...'ın, kavga sırasında ruhsatsız tabancası ile 5-6 el ateş ederek katılan ...'nu hayati tehlike geçirecek ve 45 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zararın ağırlığına göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK'nin 35. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine ve sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi yerine, hiç isabet olmaması durumunda uygulanması mümkün olan alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini,