Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1894 K.2021/3631

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii ile katılan ... ve ... vekilinin yüzüne karşı verilen karara yönelik CMK'nin 291. maddesinde yer alan 15 günlük yasal süre içinde gerekçesiz süre tutum talebinde bulunarak temyiz iradelerini açıkladıkları, gerekçeli karar kendilerine 18.06.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen CMK'nin 295. maddesinde yer alan 7 günlük yasal süresinden sonra sanık ... müdafiinin 16.07.2019 tarihinde, katılan ... ve ... vekilinin ise 02.07.2019 tarihinde temyiz nedenlerini belirttikleri gerekçeli temyiz dilekçesi verdikleri anlaşılmakla,

ayrıca mağdur ...’nin davaya katıldıktan sonra 18/10/2018 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiği anlaşıldığından, katılan sıfatını almayan mağdurun hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, sanık müdafiinin ve katılan ... ve ... vekilinin temyiz istemlerinin, CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/948E-2019/1125K sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar tebliğnamede, sanık hakkında mağdur ...’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olup reddi istenmiş ise de katılan vekilinin temyiz dilekçesinde suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğu ileri sürüldüğünden hükmün esası hakkında inceleme yapılmıştır, ayrıca sanık hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik suçlardan kurulan hükümlerde Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında, mağdurlar ... ve ...’a yönelik suçtan kurulan hükümlerin Cumhuriyet savcısı tarafından, mağdur ...’e yönelik suçtan kurulan hükmün ise katılan vekili tarafından temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında; mağdurlar ..., ... ve ...’ye yönelik kasten yaralama suçlarından Karaman Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan ... ve mağdur ... vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine mağdur ... yönünden istinaf başvurusunun reddine, mağdur ... yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, mağdurlar ..., ... ve ... yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 53, 58 maddelerine göre 14 yıl hapis cezasına,

eşi mağdur ...’ye ve oğlu mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından TCK'nin 82/1-d, 35, 53, 58 maddelerine göre 2 kez 18 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine ilişkin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/948E-2019/1125K sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan. Cumhuriyet savcısının; sanığın mağdurlar ... ve ...’a yön.

TCK’nin 36. maddesi gereğince gönüllü vazgeçmeden dolayı kasten yaralama suçlarından cezalandırılması gerektiğine, katılan ... vekilinin; suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.